noCreativity.com

Sommigen die mij op Twitter volgen weten zonder twijfel wat ik bedoel als ik het over ‘world 360′ heb. Degenen die dat niet weten: Welkom in een trip door mijn absoluut geschifte brein.
De term World 360 heb ik in feite gewoon bedacht/gekozen omdat we van een 360 graden panorama foto een ‘wereldbol’ maken.

Op MultiMania 2008 heb ik Group 94 gezien, en hebben ze enkele van hun projecten en trukjes blootgelegd. Een behind the scenes van het waarschijnlijk meest gerenomeerde webdesign- en multimedia bedrijf van België (volgens mijn bescheiden mening). Ze lieten onder andere de Nokia - Non Stop Living site zien; een site waar ik al langer van wist. Ik was altijd compleet onder de indruk van de effecten en transitions die deze site te bieden heeft.

Lange tijd heb ik me afgevraagd hoe alles in zijn werk gaat. Op een dag wou ik het weten en begon ik m’n hoofd te breken in Flash en Actionscript 3. Op MultiMania wist Julian (Group 94 member) te vertellen dat de ‘intro animatie’ on-the-fly opgebouwd werd (aan de hand van ActionScript). Ik vond dat best wel een gewaagde zaak, aangezien het toch veiliger was geweest als men die intro had gerenderd, en dan als video had gebruikt in het project.
Maar voor mij maakte dat opeens allemaal niet meer uit: Ik wou het ook voor elkaar krijgen.

Ik heb hiervoor verschillende keren moeten herbeginnen. Maar stap voor stap kwam ik dichterbij wat ik wou bereiken. Ik dacht eerst dat het grootste probleem het ‘in stukken knippen’ ging zijn. Maar dat bleek niet waar te zijn. Integendeel: Dat was zelfs erg makkelijk. Het werd pas moeilijk als ik de individuele onderdelen wou gaan animeren. 360 bitmaps bijna simultaan tweenen is niet bepaald processor vriendelijk, zo bleek.

Eens ik daar geraakt was, was ik al vrij tevreden: het uiteindelijke effect was er al. Nu alleen nog wat machinevriendelijker maken. Maar daar was het probleem. Ik bedacht mij of er geen mogelijkheid was om on-the-fly een sequentie aan beelden te maken. Al vlug gaf ik het idee op, en ben ik nooit aan de code begonnen. In mijn hoofd zag ik namelijk het RAM geheugen door het dak gaan.

Enkele weken later las ik op Keith Peters’ blog dat Julian van Group 94 het effectief op die manier had aangepakt. Ik moest het dus ook proberen op die manier… En wat bleek: Het werkte! (DUHH!)
Ik kreeg het voor elkaar om de animatie te pre-renderen en daarna te laten weergeven. Het resultaat was één smooth-as-fuck animatie. Enige probleem: het RAM geheugen leidde er (zoals ik had voorspeld) echt onder. 900-950MB voor de 380 frames van de animatie.

Ik heb er lang op gezocht, maar de sleutel tot succes bleek gewoon een wat kleinere bitmap te zijn. Door de afmetingen van de bitmaps deels aan te passen slaagde ik erin om 600MB af te knippen. Het resultaat gebruikte 250-300MB, een veel redelijker getal.

Ik ben al erg fier op het gehaalde resultaat. Hieronder kun je de verschillende fases van mijn vooruitgang zien. Ik was van plan om de bron hiervan vrij te geven, maar ik wil het nog even voor mezelf houden om zelf nog wat meer zaken uit te pluizen.

Basic versie: Twee.
Real time animation versie: Zeven.
Full blown prerendering (kan je browser crashen indien tekort aan geheugen): Acht.
Optimized prerendering: Negen.

De volgende stap is nu om te zien hoe Julian en zijn collega’s deze ronde wereld laten ‘openplooien’ tot rechte wereld…  Lijkt me allemaal nog net iets gecompliceerder te worden nu…

PS: als iemand een leukere panorama afbeelding te bieden heeft: aarzel niet om suggesties te posten. Ik ben de huidige zowat beu gezien

Ik heb in de laatste maanden gemerkt dat meer en meer verwarring ontstaat als het over Flash, Flex, AIR en Silverlight gaat. Blijkbaar weet een groot publiek niet wat het verschil is.
Ikzelf ben al enkele jaren met Flash bezig, en gezien de snelle evolutie van de laatste 2 jaar kan ik me voorstellen dat er verwarring ontstaat. Maar blijkbaar wordt er toch nog veel verkeerde informatie verspreid, waardoor zelfs schrijvers van magazines de foute weg op gaan.

Hieronder volgt een korte uitleg over deze termen. Ik heb er ook meteen de meest voor de hand liggende software pakketten bij geplaatst, want ook daar durft men soms verkeerd geïnformeerd zijn.

Flash

Omschrijving: Flash is een programma van Adobe waarmee SWF files kunnen gebouwd worden. Deze SWF bestanden worden vooral op het internet gebruikt, en spelen af in de Flash Player. De Flash Player is een krachtige light-weight plug-in voor webbrowsers (Firefox, Safari, Internet Explorer, Opera… ) die zowel op Windows, OS X alsook Linux beschikbaar is.

Tools of the trade:

Voorbeelden van toepassingen:

Links:

Flash Lite

Omschrijving: Flash Lite is een runtime die vooral op GSM’s, PDA’s, en andere handhelds (zoals de Chumby) ingezet wordt. Bedoeling hiervan is dat Flash developers nog een groter publiek kunnen bereiken door kleine applicaties te kunnen maken, die op de kleinere draagbare toestellen kunnen bekeken en gebruikt worden.

Tools of the trade:

Voorbeelden van toepassingen:

Links:

Flex

Omschrijving: Flex is in het leven geroepen met het oog om snel Flash applicaties te maken. Flex steunt op het gebruik van Flex componenten, die deel uitmaken van het Flex framework. Die maken het mogelijk om snel data-driven applicaties te maken. Flex projecten resulteren - net als Flash - in een (of meerdere) SWF bestanden, die gewoon in je browser, in de Flash Player plug-in zullen werken. Je hoeft dus geen andere plug-in te downloaden om sites (gebouwd in Flex) te bekijken.

Tools of the trade:

Voorbeeld van toepassingen:

Links:

AIR

Omschrijving: AIR is een afkorting voor Adobe Integrated Runtime. Met andere woorden: AIR maakt het mogelijk om Flash/Flex applicaties op je desktop te draaien. Beter nog: AIR geeft je de mogelijkheid om de vaardigheden die je opgebouwd hebt tijdens het werken met Flex/Flash/HTML & Javascript nu te gebruiken bij het bouwen van desktop applicaties. AIR bestaat voor zowel Windows, OS X aslsook Linux. AIR is dus platform onafhankelijk.

Tools of the trade:

Voorbeelden van toepassingen:

Links:

Silverlight

Omschrijving: Microsoft Silverlight is - net zoals Flash - een media formaat dat vooral op het web toegepast wordt, en dus in een plug-in van je browser afspeelt. Hoewel men Silverlight de ‘Flash Killer’ noemt is Silverlight tot vandaag relatief weinig ingezet.

Tools of the trade:

Voorbeelden van toepassingen:

Links:

Er zijn nog zoveel andere dingen te zeggen - en die zelfs al gezegd zijn - zodat ik me bijna verplicht voel om nog enkele links naar andere leeswaardige artikels te posten.

Dank aan Peter Elst voor het nalezen, en aanvullen van dit artikel. Thanks, Peter!!

Velen hebben mij de laatste weken hard bezig gezien op Twitter over mijn avonturen met Flash Lite. Dat was niet zozeer op experimentele basis zoals ik beweerde… Ik was in het geniep bezig aan een project dat ik in opdracht van MobileMinds mocht maken.

Een paar weken geleden contacteerde Dimitri van MobileMinds me, en vroeg me hoe ik het zag zitten om een Flash Lite applicatie te maken in opdracht van MobileMinds. Ik had al enkele keren met Flash Lite gespeeld, maar het wou precies nog niet helemaal lukken.

Toen Dimitri me het project beschreef klonk het allemaal wat ingewikkeld en zwaar. Ik wou hem een moment lang vertellen dat ik het niet wou doen. De deadline zat te dichtbij, en de toepassing op zich was van een niveau dat ik ongetwijfeld niet ging kunnen halen.
Dimitri leek verzekerd dat ik mezelf onderschatte, en kon mij overtuigen om er toch aan te beginnen…

Na 1 week hard werken, meer dan 1300 regels Actionscript 2, meer dan 70 bugfixes en een heel spannend leerproces presenteer ik met volle trots…

Je kunt de applicatie hier downloaden.

De applicatie is niet zomaar de zoveelste Mobile Guide. De mensen van MobileMinds hebben grootse plannen. Hieronder volgen enkele features:

Ik ben enorm blij dat ik deze opdracht heb gekregen, want ondanks dat ik minder enthousiast was aan het begin van het project, heb ik heel wat opgestoken en behoorlijk wat voldoening aan het resultaat over gehouden. Deze applicatie zal immers door een relatief groot publiek gebruikt worden.

Zoals ik al zei was dit mijn eerste Flash Lite project, dus kan het goed zijn dat er bugs in de applicatie te vinden zijn. Aarzel niet om me deze te mailen naar beestjes[apenstaart]noCreativity[dot]com.

Voor allen die naar Flash on the Beach 08 gaan: Veel plezier, en vergeet vooral geen leuke review te posten!

Note: een demo-video zal later pas volgen.

Davy heeft zonet een erg leuke blogpost rond typografie gepost!
Zeker de moeite om te checken!

Mijn persoonlijke voorkeur gaat naar de “8 rules of Fight Club“. Het typografisch hoogstandje gebaseerd op Pulp Fiction is ondertussen waarschijnlijk legendarisch. De absolute top is natuurlijk nog altijd “Typography from Vancouver Film School“.

Ik ging daarnet even een overschrijving uitvoeren op de Fortis site. Tegenwoordig is online banking geen stunt meer. De routine volgt: ik ga naar de website, klik naar de pagina om me in te loggen, steek mijn bankkaart in het Vasco apparaatje dat mij even later wat nummertjes geeft die ik moet intypen. Niets vreemd dus.

Eens ik op ‘Log in’ klik krijg ik weliswaar een fout…

Excuseer? Ik moest het echt bijna 3 keer lezen, alvorens ik vaststelde dat ik moest ‘bellen’ naar hun technische dienst om hun te vertellen dat er iets fout was. Het feit dat ik de foutcode van het scherm moet aflezen, en moet doorgeven aan de telefoon maakt het wel helemaal bont.

Waarom bellen? En dan nog wel niet op een 0800 nummer…
Gewoon submitten naar de interne bug-database zou te makkelijk zijn, neem ik aan. De website staat er toch gewoon? Waarom niet gewoon ergens een errorlog maken, en doormailen naar de technische dienst? De website is verbonden met het internet, dus waarom niet deze foutcode zelf ergens opslaan, en zelf de dienst op de hoogte brengen? Online bankieren is tenslotte bedoeld om jezelf tijd te besparen. Niet om straks een half uur aan de telefoon te gaan hangen, en hen te vertellen welke foutcode op mijn scherm staat. Dat had het systeem zelf ook wel kunnen doen.

Ik versta compleet niet wat de logica achter deze techniek is.
Je zou kunnen denken dat het ten voordele van de veiligheid is, maar dan versta’k de link al helemaal niet meer…

Tegenwoordig zijn er al toepassingen die hun eigen fouten kunnen verbeteren, zonder de gebruiker daarvan iets ziet of weet. Dit is compleet het tegenovergestelde. Wat gaan we volgend jaar krijgen? ‘Stuur een aangetekende brief naar instantie xyz‘?

Voor alle duidelijkheid: ik heb niet gebeld. Ik zal straks wel gewoon naar de bank gaan, en daar mijn overschrijving uitvoeren.

Zoals vele anderen, ben ik gisteren naar de Adobe usergroup meeting in Gent geweest. Het was een speciale avond, want gisteren werden voor het eerste echte CS4 versies vertoont.

Deze keer was het op een nieuwe locatie. Het zag er echt leuk uit. Leuke inkomhal, mooie trap (ja, hoor: It matters), goed verlicht. Alleen de presentatie zaal leek me op het eerste gezicht een grap te zijn. Het was een lange zaal, maar niet erg breed (wat een beetje vreemd leek op het eerste gezicht).

Men was erg to the point, en dat vanaf het begin: De Adobe sprekers begonnen bijna meteen met CS4 demo’s allerhande te tonen. Premiere, After Effects, Photoshop, Illustrator, Fireworks, InDesign, Dreamweaver en Flash (dat zijn de enige die ik me nog kan herinneren).

Zelf ben ik best wel goed te spreken over de nieuwe features van Flash CS4 (basic 3D, advanced tween tool, live video previews) en Dreamweaver CS4 (SVN, Javascript auto completion, Javascript interpreter in de IDE) en CS4 in het algemeen (application frames). De voorstelling zelf vond ik wat minder geslaagd.
Men had voor het eerst gekozen om alle demo’s met de producten rond een filmproject te maken. Dat hield in dat men Flash Lite sites voor die site demonstreerde, trailers maakte, en websites bouwde allemaal rond die (onbestaande) film. Ik vond de uiteenlopende demo’s die telkens op zich ‘een project apart’ waren net iets fleuriger (neem dit maar letterlijk op. De film in kwestie leek namelijk op een typische ‘90 detective film, in duistere wijken van New York. Veel kleur was er niet te bespeuren.)

Daarna was het tijd voor een glas champagne (waarvoor dank, Boulevart) en een kingsize CS4-cake (die prachtige chocolade vlekken op de grond maakte). Een goed moment dus om even een babbel te slaan met de eerste beste ongekende, gekende en bekende.

Toen we weer in de (smalle) presentatieruimte zaten was het tijd voor Aral Balkan. Het is niet de eerste keer dat ik Aral on-stage zie, dus ik weet wel dat ik een humor geladen inspirerende sessie kan verwachten. En ook deze keer ontgoochelde hij niemand. Beter zelfs: deze sessie was echt een presentatie om U tegen te zeggen. Het was in feite al jammer dat niemand dit op video heeft vastgelegd, want het was echt plezier om naar hem te luisteren.

Achteraf was het tijd voor wat eten. Gezien ik honger had, mocht dat ook wel. En het wachten was het waard: Het was echt VERDOMD lekker. Ik ben altijd onder de indruk als eten (dat voor zo’n massa mensen tegelijk wordt klaargemaakt) niet naar plastiek of karton smaakt. Het was echt restaurant kwaliteit (waar menig restaurant een voorbeeld kan aan nemen).

De usergroup managers hebben deze keer toch echt wel indruk op me gemaakt. Strak werk jongens want dit smaakt naar meer .

Ik ben de laatste dagen erg druk bezig geweest met een (erg cool) Flash Lite project (waar ik binnenkort eindelijk over zal schrijven). Hoewel deze post over mijn ervaring in Flash Lite gaat is het in Actionscript 2 voor Flash Player ook van toepassing. Voor Actionscript 3 zal de werkwijze vrijwel analoog zijn.

Tijdens het ontwikkelen van de applicatie ben ik op het probleem gestoten dat ik data moest inladen die gebruikersspecifiek waren. Daarenboven zat er ook gevoelige data bij, die dus beveiligd moest verstuurd worden.

Mijn collega (die de server-side van het project ontwikkelt) stelde een aantal mogelijkheden voor waaronder basic HTTP authentication. Dit leek me een goede manier om het te proberen. Jammer genoeg bleven mijn zoektochten op Google naar duidelijke uitleg onbeantwoord. Door het samenrapen van een 3 tutorials en bronbestanden had ik het eindelijk door.

In feite is basic HTTP auth in Flash (Lite) echt doodsimpel. (Ik versta niet waarom iedereen daar altijd zo’n rond-de-pot-gedraai aan toevoegd.)

To the point: Stel ik wil XML inladen (mbv Actionscript 2). Dat doen we over het algemeen zo:

Heel basic, zonder authentication. Niets nieuws, dus. Maar wat als somepage.php je om een gebruikersnaam en wachtwoord vraagt?

Dit kan blijkbaar heel makkelijk opgelost worden, door gebruik te maken van de addRequestHeaders method (die zowel voor de XML class, de webservice class, alsook voor LoadVars class beschikbaar is), en de Base64 class (download hier).

Je code ziet er dan als volgt uit.

Er zijn 2 grote verschillen. In dit voorbeeld gebruiken we de addRequestHeaders method om de gebruikernaam en het wachtwoord aan de requestHeaders van het XML object toe te voegen. Deze moeten wel eerst via Base64 geëncode worden alvorens dat de basic HTTP auth deze ontvangt. Daarnaast gebruiken we ook de sendAndLoad method zodat de headers meegestuurd worden naar de server.

Het is dus op zich erg simpel, maar je zou bijna niet geloven hoeveel tijd ik gespendeerd heb om tot deze conclusie te komen. Ik kan het nog altijd niet geloven als ik naar de simpelheid ervan kijk.
Hopelijk kan ik enkelen hiermee wat tijd besparen.

Ik ben een maand geleden herbegonnen met regelmatig te gaan lopen. Ik moet toegeven dat ik mij net iets fitter herinner geweest te zijn… Daar moet dus aan gewerkt worden.

Een paar weken terug heeft een kennis van me, me weer op Nike+ gewezen. Ik wist er al langer van maar gezien ik nu toch weer een actieve loper was, leek mij dit ideaal om mezelf wat meer te motiveren en te zien welke vooruitgangen ik boek.

Op Twitter werd mij meerdere malen gevraagd of ik hierover een review zou geven, om te zeggen of het wel of niet het kopen waard is.
Voor de mensen met weinig tijd: Ja. Kopen. Ga nu naar de winkel.
Voor de mensen met tijd op overschot: Verder lezen!

Ik ging naar de winkel en kocht er een paar Nike+ enabled schoenen, en het Nike+ Sportsband. Je kunt ook kiezen voor een iPod oplossing, maar ik loop liever zonder koptelefoon. Ook de schoenen zijn niet verplicht. Je kunt ook gewoon een transmitter kopen die je aan de veters aanbrengt. De Sportsband is in feite niet meer dan een rubberen armband waarin een kleine USB stick zit, die draadloos verbind met een transmitter in/aan je schoen. Deze kun je trouwens ook perfect aandoen zonder te moeten gaan lopen en gebruiken als polshorloge.

Het eerste dat je moet doen, eens je de transmitter in de schoen gestoken hebt, is je Sportsband calibreren. Dit houdt in dat je een bepaalde afstand loopt, je gegevens van je sportsband op je computer zet, en dan kijkt of deze overeenkomen. Je weet bijvoorbeeld dat je tot op de meter exact 2KM hebt gelopen, maar de sportsband geeft maar aan dat je 1,8KM gelopen hebt. Zo kun je ervoor zorgen dat alle metingen zo exact mogelijk zijn. In eerste instantie lijkt dit een eitje, maar eens je op zoek bent naar een exacte afstand besef je pas hoe moeilijk dit is. Voor mij is het best gelukt toen iemand met een fiets (met kilometerteller) naast me reed en me na exact 1KM zei dat ik er was.

Eens je dat achter de rug hebt kun je meteen aan de slag.
Polsband aandoen, syncen met je schoenen en ga maar lopen. Met de Sportsband ben je redelijk eenzaam tijdens het lopen. Je hebt je eigen wereld, waar je loopt. Niemand stoort je. Voor mij werkt dit perfect. Ik hoor graag de omgeving, en de oortjes van een iPod doen mij al vlug pijn. Toch vind ik de iPod combo ook wel erg vet.

Eens je terug bent van te gaan lopen, haal je de USB stick uit het polsbandje en steek je hem in je computer. Het Nike+ tooltje spring open en upload alle nieuwe runs die nog niet online staan. Daarna kun je statistieken van je runs bekijken in de Nike+ web interface. Ik ben de laatste maanden niet meer snel onder de indruk van een Flash site/applicatie, maar de mannen bij Nike+ hebben hun huiswerk gemaakt. Wat een mindblowing applicatie!

Algemeen overzicht
Elke run die je hebt gelopen kun je bekijken. De hoeveelheid aan data die je erbij krijgt is echt enorm: Hoeveel km per run, hoeveel minuten per run, hoeveel minuten per km tijdens die run ( = pace), de gemiddelde pace van alle runs, verbruikte calorieën, totaal aantal km. Je kunt runs groeperen per week, per maand en zelfs per route (hier straks meer over).
Per run kun je nog eens inzoomen en kijken hoe je gelopen bent. Liep je constant, of versnelde en vertraagde je? Liep je constant, of heb je er op het einde nog eens een sprint bovenop gedaan? Hoelang deed je over de eerste km, hoelang over de tweede? De hoeveelheid aan informatie is echt overweldigend.

Challenges
Als je het niet voor je plezier doet, dan doe je het voor de competitie. Je kunt je inschrijven bij competities en deelnemen aan de meest uiteenlopende uitdagingen. Om ter eerst 5km lopen in de maand september? Of toch liever het grootste aantal kilometers in het jaar 2008? Of wil je voor de fun gewoon even om ter snelst 1km afleggen? Deelnemen gebeurd in 2 kliks tijd, en kost niets. Zolang de uitdaging bezig is kun je zien wie er eerst staat, en waar jij zelf staat. Je kunt er ook even naar de profielen van anderen kijken, en zelfs wat chatten tegen de ‘concurrentie’. Zelf challenges aanmaken kan trouwens ook, al is dat op dit moment niet nodig Er zijn enorm veel challenges, en er worden er elke dag nieuwe aangemaakt.
Je kunt ook kiezen om een challenge aan te maken, en deze private te maken. Voor het publiek is deze challenge dan niet zichtbaar. Jij kunt je vrienden uitnodigen om deel te nemen, om zo tegen hun aan te treden in jouw challenge.
Als je de challenge wint krijg je een beker/medaille op je profiel staan, om te laten zien wat je allemaal al verwezenlijkt hebt.

Training en persoonlijke doelen
Het gaat natuurlijk om lopen. Dé sport bij uitstek om je conditie en je lichaam scherp te houden. De Nike+ website heeft een aantal schema’s waarmee je je conditie kunt opbouwen. ‘Walk to Run’, ‘5KM’, ‘10KM’ zijn slechts enkele van de schema’s waarmee je aan de slag kunt.
Ben je al een gevorderde loper, en moet de lat nog hoger gelegd worden, dan kun je je eigen schema beginnen opmaken.

Ook persoonlijke doelen kun je zelf instellen: Wil je sneller lopen? Of meer energie verbranden? De website helpt je erbij. Als je persoonlijke doelen bereikt krijg je medailles bij je naam staan. Deze zijn geen geld waard, maar wel eeuwige trots.

Map it: Teken je looproutes uit!
Eens je voorbij enkele runs bent begint het getal naast ‘Total distance’ te groeien, zodat je je gaat afvragen waar al die kilometers naartoe zijn. De website laat je toe om je routes te tekenen, zodat je hier later op kunt terug kijken. Het teken gaat erg vloeiend. Terwijl je bezig bent krijg je ook meteen te zien hoe lang deze route is. Een erg coole implementatie van Google Maps naar mijn bescheiden mening.
De runs die je hebt afgelegd kun je dan later aan je routes linken. Op die manier kun je in je algemeen overzicht bekijken op welke routes je het grootste deel van je afstand hebt afgelegd. Je kunt ook zoeken naar routes in je omgeving, of jouw routes met vrienden delen. Ben je liever alleen kun je je routes ook private instellen zodat niemand anders weet waar je gaat lopen (al kan ik me niet goed voorstellen waarom iemand dat niet zou mogen weten).

Nike+ mini
Om eerlijk te zijn is dit de meest onzinnige toevoeging op de website, maar hij is toch zo cool dat ik het niet kan laten om het even te laten zien
Op Twitter was er even een Manga hype bezig (die gelukkig alweer gedaan is). Bij Nike+ hebben ze daar op een hippe manier op ingespeeld. Je kunt je eigen Mini versie maken, die je vervolgens op je Facebook profiel kunt gebruiken (ik heb er geen dus daar kan ik niets over zeggen), of als schermbeveiliging op je computer. Niet echt informatief bij de website, maar erg leuk. Vooral uit het oogpunt van een developer vind ik dit wel iets erg cool.

Conclusie
Er is in feite nog zoveel meer te doen op die website, maar ik denk dat het naderhand wel duidelijk is: Als je een Nike+ gebruiker wordt, koop je niet alleen wat materiaal om je loopregelmaat bij te houden, te stimuleren, en te verbeteren. Je krijgt een hele boekhouding aan loopstatistieken, in een leuk jasje, met een overvloed aan mogelijkheden. Ik beklaag mij de aankoop van mijn Nike+ Sportsband zeker niet. Als je twijfelt om er een te kopen, kan ik je alvast beloven dat je je die aankoop niet snel zult beklagen.
Binnenkort is Nike+ ook beschikbaar voor je iPod Touch, en iPhone. Dus als je al een iPod Touch hebt zal je enkel de transmitter moeten kopen die aan je schoenen geklikt kan worden.

(On a technical note: ik vind de Nike+ website echt mindblowing. Een volledige Flash applicatie, met zoveel mogelijkheden: Ik ben erg onder de indruk!)

Richtprijzen
Sportsband + transmitter voor in de schoen: 50€
Sportskit (iPod extension + transmitter voor in de schoen): 30€
Nike+ enabled schoenen: 80-120€
Schoenclip voor transmitter: 10€

Laat vooral horen als je zelf Nike+ gebruikt, of gaat gebruiken!

Flash was tot ongeveer 2-3 jaar geleden een tool om coole animaties mee te maken, en de bezoeker helemaal weg te blazen. Tegenwoordig wordt Flash vooral ingezet om applicaties mee te maken, en komt ‘coole shit’ minder aan bod. Keith Peters wilt hier een ommekeer aan geven, en blaast de welgekende 25-lijnen wedstrijd weer nieuw leven in.

Maak aan de hand van 25 lijnen code, iets supercool. Wat is de beloning? Naast eeuwige roem en awesomeness geeft Adobe elke maand een Adobe CS4 Master Collection weg aan de winnaar! Dus het is echt de moeite om elke maand opnieuw te proberen!

Ik heb daarnet even met Nick naar Google Chrome gekeken. Op zich ziet het er goed uit, maar er zijn nog een aantal onperfecties. In de 10 minuten dat we getest hebben zijn er problemen zoals een crashende tab geweest (ik vind dat best snel, ja), en traag reagerende tabs.

Maar de enige reden waarom ik hierover überhaupt schrijf, is omdat ik de geniale aanpak van het Google Chrome team echt op prijs stel. Die gasten laten blijken dat ze ook maar mensen zijn…

… met humor. Good going, guys

Verder heb ik Chrome nog nergens geïnstalleerd. Mijn 2 Mac’s kunnen Chrome nog niet draaien gezien het een Windows-only beta is, en mijn Windows laptop… Die is toe aan formatteren. Achteraf zal chrome er dan waarschijnlijk wel opkomen